กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 58 ความหล่อคือความรู้สึก
หนิงเจวี๋ยที่กลับสู่ภาวะปกติแล้วจูงมือลั่วสวินโลดแล่นไปตามหว่างขุนเขาอย่างรวดเร็ว
คล่องแคล่วราวกับเส้นทางคุ้นเคยดั่งกลับบ้านของตนเอง
ขณะที่เขาชำนาญการลอดผ่านเส้นทางเขาลำดับที่เก้า ข้ามแม่น้ำสายที่ห้า และเลี้ยวอ้อมโค้งใหญ่แห่งที่สาม
ทันใดนั้น ชายแขนเสื้อก็ถูกกระตุกเข้าอย่างแรง
“เป็นอะไรไปหรือ” เขาหันกลับไปถามพร้อมรอยยิ้ม
ลั่วสวินจ้องเขาด้วยสายตาลึกล้ำ ราวกับมีคำพูดติดอยู่ในลำคอ “ท่านพ่อ ท่านดูเหมือนจะ...คุ้นเคยกับที่นี่เป็นอย่างยิ่ง?”
นี่มันผิดปกติเกินไปแล้ว!
ขุนเขาอิงอวิ๋นมีพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาลยิ่ง
เพียงสำนักอิงอวิ๋นภายใต้สังกัดชิงเหิงผู้เดียว ก็กินพื้นที่ราวหนึ่งในห้าของอาณาเขตสำนักชางหลาน