กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 48 หญิงงามดั่งหยก
ลั่วสวินและอีกสองคนเดินกร่างตามหลังหลิ่วหรูอิงไป
ตามติดมาครบ 3 วัน คนกลุ่มนั้นกลับไม่มีผู้ใดพบเห็นพวกเขา
ช่างเป็นพวกไร้ความสามารถได้ถึงเพียงนี้
พอคิดว่าบรรดาศิษย์เหล่านั้นส่วนใหญ่เป็นผู้ที่นางสอนด้วยมือตนเอง นางก็รู้สึกอับอายอยู่บ้าง
——อุตส่าห์สอนอย่างจริงจังนานถึงเพียงนั้น วิทยายุทธ์เหล่านั้นกลับไปลงท้องสุนัขเสียหมดหรือ?
วันนี้ หลังกินข้าวเย็นเสร็จ หลิ่วหรูอิงและคณะก็เข้าห้องพักผ่อนแต่หัวค่ำ
ส่วนพวกเขาสามคนที่สะกดรอยอยู่นั้น กลับนั่งพักผ่อนรับลมอย่างไม่เกรงใจในลานโรงเตี๊ยม
ยามนี้เป็นค่ำคืนงดงาม ดวงจันทร์สว่างแขวนอยู่กลางฟ้า
ในลานมีต้นไม้ดอกต้นหนึ่ง ใบเขียวชอุ่มโอบรับแสงจันทร์ไว้