กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 เจ้าสำนักน้อย
เมื่อคำพูดสิ้นสุด หนิงเจวี๋ยก็ถอนเขตอาคม
ชายในอาภรณ์สีทองค่อย ๆ หันกายกลับมา
ผิวของเขาเย็นดั่งหยกขาว คิ้วและดวงตาราวภาพหมึกภูเขาไกล
ใต้ดวงตาหงส์ สันจมูกสูงโด่ง ริมฝีปากยกขึ้นเล็กน้อย ราวกับมีรอยยิ้มเจืออยู่เสมอ
“พี่หนิง ไม่ได้พบกันเสียนาน” เขาทักทายด้วยน้ำเสียงเบาสบาย
ดูราวไม่มีอาการกระดากใด ๆ ที่ถูกจับได้ว่าตามมา
หนิงเจวี๋ยเองก็มิได้ใส่ใจนัก กล่าวอย่างเกียจคร้าน “พี่อวิ๋น นั่งสิ”
“ได้เลย”
ชายหนุ่มยิ้มตอบ บนใบหน้าเปี่ยมด้วยสีหน้าผ่องใสงดงามราวฟ้าสว่างหลังฝน