กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 18 จับได้แล้ว!
ไก่ฟ้าสีทองตัวนั้นมีรูปลักษณ์งดงามยิ่งนัก
ขนอันหลากสีสันเปล่งประกายวาววับแพร่กระจายออกไปทุกทิศ
สีสันแต่ละเส้นแยกกันชัดเจน ซ้อนทับกันอย่างเป็นระเบียบ ราวกับรุ้งกินน้ำที่ถูกขยี้แตกกระจาย
ทว่าบนหัวของมันกลับเป็นสีแดงจัดจ้านถึงขีดสุด
เมื่อถักทอกับแสงอรุณยามเช้าแล้ว ราวกับภาพในความฝันอันเลือนลาง
เห็นเพียงร่างเล็ก ๆ ของมันนอนพาดขวาง ครอบครองอยู่บนยอดไม้
แล้วเป็นระยะ ๆ ก็ยกขนไม่กี่เส้นที่พร่างพราวเจิดจ้าที่สุดขึ้นมองพระอาทิตย์
นี่คือไก่ฟ้าสีทองที่กำลังครุ่นคิดถึงชีวิตมนุษย์ ลั่วสวินคิดในใจ
นางจำเป็นต้องฉวยโอกาสตอนที่มันแหงนมองพระอาทิตย์