กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 314 ดูความครึกครื้นตีกันยังตามไม่ทัน
ถงเหล่ยสาวเท้าวิ่งขึ้นหน้าไปไม่กี่ก้าว ถามด้วยความฉงน “เมื่อครู่ไม่เห็นใครสักคน พวกเจ้าไปทำอะไรกันมา ไฉนจึงพากันกลับมาจากข้างนอกหมด แล้วอีกอย่าง ข้าฟุบโต๊ะหลับไปได้อย่างไรกัน”
คนทั้งหลายหมดคำจะพูดไปชั่วขณะ สบตากันไปมาแล้วก็อดหัวเราะร่าขึ้นมามิได้
ถงเหล่ยถูกพวกเขาทำให้งุนงงสับสน ใช้มือทุบศีรษะตนเองไปสองที
“นี่ข้าดื่มหนักเกินไปอีกแล้วหรือ”
เฉิงเฟยเผิงตบบ่าถงเหล่ยเบา ๆ พลางเอ่ย “ไม่เป็นไร อย่างไรหน้าตาก็ขายไปหมดสิ้นแล้ว” พูดจบก็ก้าวล่วงหน้ากลับเข้าไปในโถงกลางบ้านก่อน
ถงเหล่ยมองดูซ่งเหอที่ยิ้มแย้มเปี่ยมล้นและเถาเอ๋อร์ที่แอบหัวเราะขบขัน ก็รู้สึกราวกับถูกอัสนีบาตฟาดผ่าลงมา นี่เขาขายหน้าจนมาถึงในบ้านของสหายจริง ๆ หรือนี่