กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 313 เปลี่ยนสีหน้า
หวังต้าเฉิงมองดูเจ้าหน้าที่ศาลาว่าการสองนายที่สะพายดาบเดินเข้ามาใกล้ แข้งขาก็พลันอ่อนเปลี้ยในพริบตา เขาทรุดนั่งกองกับพื้นมิกล้าเอ่ยปาก
เขารู้ดีว่าวันนี้ตนคงมิอาจหนีรอดไปได้จริง ๆ แล้ว
ยามนี้ในสมองกำลังขบคิดคำนวณอย่างรวดเร็ว ว่าจะแก้ต่างให้ตนเองอย่างไร ตอนสั่งทำไหดินเผามิใช่เขาที่ออกหน้า เขาย่อมมิกลัวที่พวกเขาจะไปตรวจสอบ
ส่วนเรื่องคาราวาน เขาเพียงขายออกไปได้สองพุ่ม จึงทำได้เพียงกัดฟันปฏิเสธหัวชนฝาเท่านั้น
ซ่งเหอกำลังจะก้าวไปข้างหน้า กลับถูกมู่เหย่ดึงรั้งเอาไว้
มู่เหย่กล่าวว่า “ข้าไปก็พอ”
ซ่งเหอจึงตัดใจมิออกหน้า วางใจมอบให้มู่เหย่จัดการ อย่างไรเสียพวกเขาก็ต้องการคนออกหน้าเพียงคนเดียวก็พอ ประเดี๋ยวซีซีตื่นแล้วนางยังต้องกลับไปดูลูก