กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 302 กลายเป็นว่าขายของตนเองให้คนกันเองเสียแล้ว
ซ่งเหอเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม ใช้สายตาไต่ถามมู่เหย่ว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้น
มือที่กุมเชือกบังเหียนของมู่เหย่ผายออก เอ่ยอย่างจนใจว่า “เมื่อครู่ก็พบกันที่หน้าประตูร้านแล้ว ลูกค้าในร้านไม่น้อยต่างวิ่งออกไปดูเรื่องสนุกกันนอกประตู”
“พี่ใหญ่เฟยเผิงบอกว่าเป็นของขวัญแสดงความยินดีวันแต่งงานที่พวกพ้องนำมาชดเชยให้พวกเราสองคน ไม่มีหนทางอื่น ข้าจึงได้พาพวกเขาเข้ามาทางประตูด้านข้างของลานหลังเรือน”
ซ่งเหอมองดูวัวแพะชั่วขณะหนึ่งจนไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดี
“พวกเราสองคนแต่งงานกันมาปีกว่าแล้วยังจะชดเชยของขวัญแสดงความยินดีอะไรกันอีก อีกอย่าง วัวแพะพวกนี้ก็คงไม่ถูกกระมัง จะให้พวกเขาต้องสิ้นเปลืองเช่นนี้ได้อย่างไร”