เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 284 ชื่อจริงชื่อเล่น
หลีเอ๋อร์เอ่ยถามเสียงนุ่ม “พี่เขย พวกเราอยากพบพี่สาวและหลานชายได้หรือไม่”
หลีเอ๋อร์โตกว่าย่อมรู้ความมากกว่าหลินอัน ดังนั้นวันนี้นางจึงรับหน้าที่คอยดูแลน้องชายมาโดยตลอด ยามนี้ได้ยินเสียงเด็กร้องไห้นางก็ร้อนใจอยู่บ้างเช่นกัน
มู่เหย่ยืนขวางอยู่ตรงประตู ฝ่ามือหนึ่งกุมศีรษะเล็ก ๆ ของอันอันเอาไว้
“รอประเดี๋ยวกันก่อนเถิด อีกประเดี๋ยวค่อยให้พวกเจ้าได้พบ”
ประจวบเหมาะกับที่หลินลี่ชิงยกบะหมี่ชามหนึ่งเดินมาพอดี เห็นพวกเขายืนขวางหน้าประตูกันทุกคนก็เอ่ยถามอย่างกังขา “เหตุใดจึงมายืนอออยู่ที่นี่กันหมดเล่า”
“มู่เหย่ เสี่ยวเหอตื่นหรือยัง ต้องให้นางได้กินอะไรสักหน่อยก่อน”
“ตื่นแล้วขอรับ กำลังให้นมลูกอยู่” มู่เหย่กล่าวพลางอุ้มอันอันขึ้นมาในอ้อมแขนทันที
หลินลี่ชิงฟังแล้วก็รู้ความหมายของเขาทันที จึงยิ้มพลางกล่าวว่า “เช่นนั้นแม่เข้าไปก่อนเถิด กลัวว่าเสี่ยวเหอให้นมลูกครั้งแรกจะงก ๆ เงิ่น ๆ เอาได้”
มู่เหย่ฟังจบก็เบี่ยงตัวเปิดทางให้หลินลี่ชิงเข้าไปก่อน