เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 243 ปลาย่าง การร่วมเป็นหุ้นส่วน
ซ่งเหอร้องโอดครวญว่าถูกปรักปรำ “ข้าเป็นเพราะคนในบ้านมีมากจนนั่งไม่พอยังต้องลวกเส้นให้ลูกค้าที่มาเยือนถึงได้ออกมากินด้านนอก ข้ามิได้จงใจยั่วให้พวกเจ้าไม่กี่คนเกิดความอยากลิ้มลองเลยนะ”
หลี่ฟู่กุ้ยยกไก่ย่างที่สับเรียบร้อยแล้วสองจานออกมา แกล้งเดินแกว่งผ่านเบื้องหน้าคนไม่กี่คนที่ยืนดูความครึกครื้น “ไอ้หยา ไก่ย่างหอมกรุ่น ช่างเป็นข้าที่มีวาสนาทางปากจริง ๆ เชียว”
ในหมู่ลูกค้ามีพ่อค้าเร่ที่รู้จักหลี่ฟู่กุ้ย อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากหัวเราะด่าเขาไปคำหนึ่งว่าหน้าหนาหากินได้ทุกทิศ
หลี่ฟู่กุ้ยก็ไม่กลัวคนอื่นจะหยอกล้อเขา หากมีปัญญาพวกเขาก็เอาตัวรอดจนได้ดีอย่างเขาให้ได้เสียก่อนเถิด หากทำไม่ได้ก็จงอยากจนต้องกลืนน้ำลายอยู่คนเดียวไปเสีย
ภายในร้านค้าครึกครื้นขึ้นมาทันควัน