กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 242 มาเร็วไม่สู้มาถูกจังหวะ
มู่เหย่ได้ยินคำพูดของเถาเอ๋อร์ก็อดหัวเราะไม่ได้ “ความหมายของเถาเอ๋อร์คือพี่หลี่ท่านมาได้จังหวะพอดิบพอดี”
หลี่ฟู่กุ้ยเฉลียวฉลาดเพียงใด พอได้ยินวาจานี้ก็เข้าใจทันที “ที่แท้คือน้องสาวซ่งน้อยกำลังง่วนทำของกินอยู่ในเรือนอีกแล้วหรือ เช่นนั้นวันนี้ข้ามิใช่มีลาภปากอีกแล้วหรอกรึ”
มู่เหย่กล่าว “ไปกันเถิดพี่หลี่ ไปดูที่ด้านหลังด้วยกัน”
หลี่ฟู่กุ้ยไม่เกรงใจเขาเลยสักนิด เอ่ยกับเถาเอ๋อร์ว่า “เสี่ยวเถาเอ๋อร์ยุ่งไปก่อนเถิด อาหลี่ขอเข้าไปดูข้างในก่อนว่ามีของอร่อยอันใดบ้าง” พูดพลางเดินไปยังลานหลังเรือนอย่างคุ้นเคยเส้นทาง
มู่เหย่ช้ากว่าเขาหนึ่งก้าว ยกตะกร้าส้มที่เขานำติดมือมาขึ้นถือแล้วจึงค่อยเดินตามหลังเขาไป