กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 235 รบกวนท่านหมอช่วยจับชีพจรดูที ว่าข้ามีครรภ์หรือไม่
มู่เหย่ตื่นนอนตั้งแต่เช้าตรู่ ยามนี้ซ่งเหอยังคงหลับสนิท อาจเป็นเพราะการจุดเตาอุ่นใต้พื้น ใบหน้าของนางจึงแดงระเรื่อ ทว่าริมฝีปากกลับแห้งผากอยู่บ้าง
มู่เหย่มิได้ปลุกนาง เขาขยับกายลุกขึ้นสวมเสื้อผ้าและเปิดประตูออกไปด้วยฝีเท้าแผ่วเบา พอออกมาก็เห็นเลี่ยวผิงอันกำลังกวาดหิมะอยู่ในลานเรือนพอดิบพอดี
“ผิงอัน วันนี้ตื่นแต่เช้าเชียว”
เลี่ยวผิงอันหันกลับมาเห็นเขา จึงยิ้มพลางเอ่ยทักทาย “อรุณสวัสดิ์พี่มู่เหย่ เมื่อวานเข้านอนเร็ว ตอนเช้าจึงตื่นเร็วขึ้นเล็กน้อยขอรับ”
“หิมะนี้ตกมาทั้งคืน ในลานเรือนทับถมหนาชั้นหนึ่ง หิมะที่ทับถมสูงถึงข้อเท้าข้าแล้ว ยามนี้หิมะเพิ่งหยุดตก ข้าเลยมากวาดเสียหน่อย”