กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 176 จุดอ่อน
“ช่างเถอะ ฟ้ามืดแล้วพวกเราอย่าคุยเรื่องนี้กันเลย ประเดี๋ยวข้าจะนอนไม่หลับเอาในยามค่ำคืน” ซ่งเหอกล่าวพลางหาวหวอดหนึ่งที
“ง่วงแล้วหรือ”
ซ่งเหอพยักหน้า “เหนื่อยล้านิดหน่อย อยากเอนกายนอนแล้ว”
มู่เหย่เห็นดังนั้นก็รีบดื่มน้ำแกงปลาในชามจนหมดในสองสามคำ “เช่นนั้นก็ขึ้นกระท่อมไม้เถิด ของพวกนี้วางทิ้งไว้ก่อน พรุ่งนี้เช้าข้าตื่นขึ้นมาค่อยเก็บกวาด”
ทั้งสองคนขึ้นไปบนกระท่อมไม้ บนเตียงปูผ้านวมไว้เรียบร้อยแล้ว ซ่งเหอถอดเสื้อตัวนอกออกอย่างรวดเร็วแล้ววางลงบนม้านั่งเตี้ยด้านข้าง จากนั้นก็ปีนขึ้นไปบนเตียง
นางตบที่ว่างข้างกายเบา ๆ “มู่เหย่ รีบมาเร็ว”
มู่เหย่ตรวจตรากระท่อมไม้อีกรอบหนึ่ง เมื่อไม่พบสิ่งผิดปกติอันใดจึงค่อยปิดประตูกระท่อมไม้แล้วเดินตรงไปยังข้างเตียง