กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 146 อยากไปในตำบลด้วยกันหรือไม่?
ซ่งเหออดมิได้ที่จะยื่นมือไปลูบลำตัวกลมป้อมของลูกสุนัขตัวนั้นบนพื้น “สองตัวสีน้ำเงินอมเทานี้ดูแล้วยังมีเค้าโครงคล้ายหมาป่าอยู่มาก คล้ายกับหมาป่าตัวที่เจ้าล่ากลับมาคราวก่อนอยู่บ้างจริง ๆ”
มู่เหย่เอ่ยว่า “ลูกสุนัขทั้งสามตัวนี้ล้วนเป็นสุนัขดีที่หาได้ยาก ดูระดับพื้นฐานของพวกมันที่หนานุ่มไม่หลุดร่วง แนบชิดติดกับผิวหนัง หากคิดจะฝึกฝนเป็นสุนัขล่าเนื้อ ทั้งสามตัวนี้ล้วนไม่เลว”
มู่เหย่เอ่ยพลางยื่นมือไปคว้าลำคอของลูกสุนัขสีน้ำเงินอมเทาตัวนี้ ยามที่ลูกสุนัขตัวน้อยถูกหิ้วขึ้นมาใบหูก็ตั้งชัน หางน้อย ๆ ของมันกระดกขึ้น ไม่กลัวคนและมิได้สั่นเทาเลยแม้แต่น้อย