เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 143 นางยินดีข้าก็ยินดี
ซ่งเหอถามหลินลี่ชิง “ตระกูลฝ่ายแม่ของหวังชุ่ยเอ๋อร์อยู่ที่ใดหรือ”
หลินลี่ชิงกล่าวว่า “อยู่ที่หมู่บ้านเซี่ยเหอ ยังคั่นด้วยอีกหลายหมู่บ้านจากที่นี่ของพวกเรา ไม่นับว่าใกล้เท่าใดนัก”
“ลูกพี่ลูกน้องชายผู้นั้นของนางคิดดูแล้วก็คงมิใช่ลูกพี่ลูกน้องชายแท้ ๆ ทั้งยังไม่รู้อีกว่าเป็นคนของหมู่บ้านใด”
“เมื่อห้าปีก่อนอย่างไรก็คงอายุยี่สิบสองยี่สิบสามแล้วกระมัง อายุเพียงนี้มิใช่น่าจะแต่งงานไปตั้งนานแล้วหรือ ไฉนพอออกจากคุกมาถึงได้ไปอาศัยอยู่ในตำบลโดยตรงเลยเล่า เขาไม่มีบ้านหรืออย่างไร”
มู่เหย่พลันยกสายตาขึ้นมองซ่งเหอ เอ่ยขึ้นมาอย่างกะทันหันว่า “บางทีสถานที่ที่ตามเขาไปในวันนี้อาจจะเป็นบ้านของเขาก็ได้”
บนใบหน้าของซ่งเหอมีแววตระหนกวาบผ่าน “ความหมายของเจ้าคือจะบอกว่าแต่เดิมเขาเป็นคนในตำบลอย่างนั้นหรือ”