กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 117 พี่สาวข้าซ้อมพี่เขยข้าเข้าให้แล้ว!
คนอย่างพวกเขาที่มิได้เอ่ยปากและมิได้เข้าข้างฝ่ายใด ซ่งเหอก็ควรจะรับซื้อมันเทศของพวกเขาใช่หรือไม่
“ข้า ๆ ๆ บ้านข้าก็มีมันเทศ ซ่งเหอเจ้ายังรับซื้อหรือไม่”
“บ้านข้าก็มี ข้าเองก็ขายให้เจ้าได้นะ”
“ยังมีข้าอีก ปีนี้ที่บ้านปลูกไว้ไม่น้อยทีเดียว”
ซ่งเหอกล่าวว่า “ขออภัยด้วย การค้าเล็ก ๆ ยามนี้ยังใช้มันเทศไม่มากถึงเพียงนั้น ตอนนี้รับซื้อเพียงแค่ของบ้านท่านอาสะใภ้และพี่สะใภ้ไม่กี่ท่านนี้เท่านั้น หากภายหน้ายังต้องการอีกข้าจะบอกกับทุกคน”
คนอื่น ๆ ต่างพากันนึกเสียดายอยู่ในใจ เริ่มขุ่นเคืองตนเองว่าเหตุใดเมื่อครู่ถึงมัวแต่ยืนดูเรื่องสนุกมิยอมช่วยพูดสักคำ คราวนี้ดีล่ะ มีเรื่องดี ๆ อย่างการขายมันเทศก็ยังเวียนมาไม่ถึงคราว