เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 102 นี่มันคู่รักวัยเด็กชัด ๆ
หลังจากส่งหลี่ฟู่กุ้ยกับเถ้าแก่หยางกลับไป และคลุกแผ่นแป้งเย็นให้ลูกค้าอีกสองคนเสร็จ ซ่งเหอก็ว่างพอจะได้พักหายใจหายคอบ้างเสียที
แม้จะกล่าวว่าวันนี้มีคนสั่งจองซอสพริกไปเพียงแค่ 5 กระบอกไม้ไผ่ ทว่าโดยรวมแล้วก็นับว่าดียิ่งนัก ซอสพริกราคาแพง ในช่วงแรกย่อมมิใช่ทุกคนที่จะยอมรับได้
เชื่อว่าเมื่อมีการเริ่มต้นเช่นนี้แล้ว ภายหลังย่อมมีคนยินดีควักเงินซื้อซอสพริกของบ้านพวกนางเป็นแน่
พอยามที่ว่างลง ซ่งเถาเอ๋อร์ก็จ้องมองซ่งเหอมิวางตา ทั่วทั้งใบหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความเลื่อมใสและตื่นเต้นดีใจ
“เป็นอะไรไปหรือ มองข้าเช่นนี้ทำไมกัน”
ซ่งเถาเอ๋อร์กดเสียงต่ำเอ่ยว่า “เมื่อครู่ข้าได้ยินแล้ว ซอสพริกของบ้านพวกเราก็ขายออกได้เช่นกัน 30 เหวินก็ยังมีคนซื้อ พี่ ท่านช่างเก่งกาจเหลือเกิน”