เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 66 ในที่สุดก็กลับมาเสียที
นั่นสิ ในความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมดูเหมือนจะไม่เคยมีสิ่งของอย่างเส้นข้าวนี้ปรากฏขึ้นมาจริง ๆ กระทั่งตอนที่ไปขายเนื้อหมูป่าเดินตลาดนัดที่ตำบลคราวก่อนก็ไม่เคยพบเห็น
หรือว่าคนที่นี่จะกินเพียงข้าว แป้ง และธัญพืชหยาบ แต่ไม่กินเส้นกันนะ นี่ก็ไม่น่าเป็นไปได้ ปลูกข้าวแท้ ๆ เหตุใดจึงไม่มีคนกินเส้นกันเล่า ทำไม่เป็นหรือว่าไม่ชอบกินกันแน่
ซ่งเหอครุ่นคิดชั่วขณะก็คิดไม่ตก จึงตัดใจไม่คิดอีก ตั้งใจว่าคราวหน้าหากมีโอกาสไปตำบลค่อยสังเกตดูให้ดีอีกรอบ
ซ่งเหอกล่าวว่า “นี่ก็คือบะหมี่วุ้นเส้นรสเปรี้ยวเผ็ด หากมีพอก็ยังสามารถใส่พวกเนื้อสับลงไปข้างในได้อีก ทว่ายามนี้บ้านเราไม่มีเนื้อแล้ว”
ซ่งเถาเอ๋อร์กลืนน้ำลายลงคอ “หอมจริง ๆ เลย สีแดงสดใสเช่นนี้มองดูก็ชวนให้น้ำลายสอเป็นพิเศษแล้ว”