กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 65 บะหมี่วุ้นเส้นรสเปรี้ยวเผ็ด
ในวันที่หลินลี่ชิงยอมเปิดปากอนุญาตให้ซ่งเหอกับซ่งเถาเอ๋อร์เข้าป่า ฟ้าฝนกลับไม่เป็นใจโปรยปรายสายฝนพรำลงมาเสียได้
ซ่งเหอตื่นขึ้นมาแต่เช้าตรู่ ยามนี้ในป่าก็ไปไม่ได้งานการก็ทำไม่คล่อง ได้แต่นั่งเหม่อมองม่านฝนในลานเรือนอยู่ภายในโถงกลางบ้าน
ซ่งเถาเอ๋อร์นำตะกร้าสะพายหลัง มีดพร้าฟืน และกระบอกน้ำที่หยิบออกมาเก็บกลับไปเข้าที่ แล้วตามมานั่งลงข้างกายซ่งเหอ
“ฝนนี้บทจะตกก็ตกไม่มีลางบอกเหตุอันใดเลย ยังดีที่พวกเราตื่นสายยังมิได้เข้าป่า มิเช่นนั้นยามนี้คงเปียกปอนเป็นลูกนกตกน้ำไปแล้ว”
“นั่นน่ะสิ” ซ่งเหอตอบรับเรียบ ๆ
ซ่งเถาเอ๋อร์มองออกถึงความใจลอยของซ่งเหอ จึงเอ่ยถามว่า “พี่สาว ท่านกำลังเป็นห่วงพี่มู่เหย่อยู่หรือ”