เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 48 มีความจำเป็นต้องเปิดอกคุยกับมู่เหย่แล้ว
ซ่งหลีเอ๋อร์และซ่งอันยังเล็กไม่เคยเห็นเงินมากมายถึงเพียงนี้ ได้ยินเพียงพี่สาวเถาเอ๋อร์บอกว่าสามารถซื้อข้าวสารมากินได้มากมายนัก มิต้องทนหิวหรือกินเพียงมันฝรั่งแห้งกรังไร้รสชาติอีกต่อไป
เด็กน้อยทั้งสองเบิกบานใจยิ่งนัก เพลานี้นั่งกินถังหูลู่อยู่ด้านข้างอย่างว่าง่ายพลางมองดูท่านแม่และพี่สาว
หลินลี่ชิงดึงสติกลับมาจากความยินดีอันยิ่งใหญ่ได้อย่างรวดเร็ว มองดูซ่งเหอคล้ายมีคำพูดแต่กลับกลืนลงคอ
ซ่งเหอยังคงสังเกตเห็น “ท่านแม่ ท่านมีสิ่งใดอยากกล่าวหรือไม่”
หลินลี่ชิงลังเลอยู่ภายในใจครู่หนึ่งจึงเอ่ยว่า “มีคำพูดอยากกล่าวอยู่จริง ๆ”
“เสี่ยวเหอ หมูป่าตัวนี้ขายได้เงินมามากมายถึงเพียงนี้ เช่นนั้นทางด้านมู่เหย่ว่าอย่างไรบ้าง”
ซ่งเหอไม่เข้าใจความหมาย “หืม เขาไม่ได้กล่าวสิ่งใดเลยนะ”