เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 ฝีมือการทำอาหาร
ซ่งเถาเอ๋อร์ดวงตาเป็นประกาย เอ่ยด้วยความยินดีว่า “มิเพียงแต่เนื้อจะอร่อย แม้แต่ผักกาดขาวนี้ก็ยังอร่อยยิ่งนัก อร่อยกว่าที่ท่านแม่ทำเสียอีก พี่สาวท่านผัดกับข้าวได้อร่อยถึงเพียงนี้ได้อย่างไรกัน!”
ซ่งเหอยิ้มพลางเอ่ยว่า “เกินจริงไปแล้ว ขอเพียงใส่น้ำมันและเกลือให้พอเหมาะ ผัดออกมาล้วนมิแย่หรอก ที่ผ่านมาท่านแม่เสียดายน้ำมันจึงตัดใจใส่ไม่ลง รสชาติถึงได้จืดชืดไปบ้าง”
ซ่งเถาเอ๋อร์ยังคงไม่อยากจะเชื่ออยู่บ้าง หลินลี่ชิงแอบลอบสังเกตซ่งเหออย่างเงียบ ๆ
แม้จะกล่าวว่าตลอดสี่ปีมานี้โดยพื้นฐานแล้วซ่งเหอมิได้รับประทานข้าวทางฝั่งพวกนาง ทว่ายามที่นางยุ่งจนหัวหมุนเป็นครั้งคราวซ่งเหอก็จะมาช่วยเหลือนาง ย่อมเคยทำกับข้าวอย่างแน่นอน ฝีมือการทำอาหารของนางนั้นหลินลี่ชิงยังพอรู้อยู่บ้าง ย่อมมิมีทางน่าตื่นตะลึงเช่นวันนี้เป็นแน่