0115

⬢⬢⬢

ตอนที่ 115 ติดตามเธอไปได้ไหม

จบกัน!

ในวินาทีนี้ ในใจฉันมีความคิดเดียว นั่นคือฉันจบเห่แล้ว!

ฉันถึงกับนึกเสียใจว่าทำไมต้องพูดออกไปแบบนั้น ทั้งที่ใจจริงไม่ได้คิดแบบนั้นเลย แค่รู้สึกว่าหลินเซียวเซียวมาคอยบงการฉันอย่างแข็งกร้าวปุบปับ จนอดบ่นออกมาคำหนึ่งไม่ได้เท่านั้น

สายตาที่หลินเซียวเซียวมองมาแทบจะฆ่าคนได้เลยทีเดียว ทำให้ฉันอดไม่ได้ที่จะตัวสั่นเทา

บรรยากาศเช่นนี้ดำเนินไปหลายวินาที แต่สำหรับฉัน มันนานพอ ๆ กับหนึ่งชั่วโมงเสียอีก ฉันถึงกับรู้สึกว่าโลกทั้งใบเงียบสงัดลง

ในที่สุด หลินเซียวเซียวก็ถอนหายใจออกมาแล้วพูดเบาๆ “ช่างเถอะ ฉันเองก็ทำใจดุเธอไม่ลงเหมือนกัน”