0114

⬢⬢⬢

ตอนที่ 114 ยั่วยุหลินเซียวเซียว

คนที่กำลังคุมตัวผมอยู่ต่างก็อึ้งไปตาม ๆ กัน คาดว่าพวกเขาคงนึกไม่ถึงว่าผมจะกล้าลงมือในสถานการณ์แบบนี้

“พ่อนี่จะฆ่าแก!”

อวิ้นเฟิงโกรธจนหน้าเขียวคล้ำ เขาปิดปากตัวเองไว้พลางด่ากราดออกมา “วันนี้แกต้องตาย! ต้องตาย!”

ผมแค่นหัวเราะในลำคอ ขณะที่สมองเริ่มจะมึนงงมากขึ้นเรื่อย ๆ

ในความเลือนรางนั้น ผมเห็นอวิ้นเฟิงไม่ถือขวดเบียร์แล้ว แต่เขาหยิบก้อนหินข้างทางขึ้นมาแทน ก่อนจะเดินตรงเข้ามาหาผมด้วยจิตสังหารอันแรงกล้า

ในตอนนั้นเอง จู่ ๆ ก็มีเสียงตะโกนสั่งของหญิงสาวดังขึ้น “หยุดมือ!”

เสียงนั้นฟังดูคุ้นหูมาก ผมฝืนหันหน้ากลับไป พยายามจ้องให้ชัดว่าคนที่พูดนั่นเป็นใครกันแน่