0037

⬢⬢⬢

ตอนที่ 37 ผีลากรถ

เสียงที่ดังมาจากด้านหลังทำให้ฉันขนลุกซู่ จนอดไม่ได้ที่จะมีขนลุกขึ้นมาเต็มตัว

อันที่จริงเสียงนี้ไม่ได้ฟังดูน่ากลัวเท่าไหร่ แต่ฉันรู้ดีว่านับตั้งแต่ที่เสียงนั้นดังขึ้น มันก็เปรียบเสมือนสัญญาณนับถอยหลังของชีวิต

หากถูกตามทัน ฉันไม่อยากจะจินตนาการเลยว่าจะเกิดเรื่องเลวร้ายอะไรขึ้น

ฉันวิ่งต่อไปไม่หยุดได้ประมาณหนึ่งนาที ในที่สุดก็เหนื่อยหอบจนแทบหมดแรง

ฉันเริ่มเข้าใจแล้วว่าความเร็วในการหนีควรเปรียบได้กับการวิ่งมาราธอน คือต้องรู้จักควบคุมแรงกายของตัวเอง หากวิ่งสุดฝีเท้าโดยไม่ผ่อนแรงแบบนั้น ย่อมวิ่งไปได้ไม่ไกลอย่างแน่นอน