กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 15 พลิกคว่ำ
ในความมืดมิด ถึงแม้ฉันจะมองไม่เห็นเงาเหล่านั้นได้ชัดเจน แต่ฉันกลับมีความรู้สึกอย่างหนึ่งว่าพวกมันกำลังจ้องมองมาที่ฉันอยู่อย่างไม่ละสายตา
ฉันไม่กล้ารอช้านานนัก จึงค่อย ๆ เดินก้าวเท้าออกไปด้านนอก ทว่าเงาพวกนั้นกลับค่อย ๆ เคลื่อนตัวตามหลังมา
ด้วยความตื่นตระหนก ฉันรีบเผากระดาษเงินกระดาษทองเพิ่มอีกหน่อยแล้วโปรยทิ้งไว้บนพื้น ร่างของพวกมันถึงได้ช้าลงในที่สุด
แต่ทว่าทันทีที่กระดาษเงินกระดาษทองเหล่านั้นมอดไหม้จนหมด ฉันก็พบว่าความเร็วของพวกมันกลับพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง
เพียงแค่ฉันเผากระดาษเงินกระดาษทอง พวกมันก็จะลดความเร็วลง
แต่หากกระดาษเงินกระดาษทองเผาหมด พวกมันก็จะขยับก้าวเข้ามาใกล้ฉันทีละก้าว