0014

⬢⬢⬢

ตอนที่ 14 ผีกินผี

เมื่อผมเห็นหัวโชกเลือดนี้ปรากฏขึ้นตรงหน้าอีกครั้ง ผมรู้สึกเพียงว่าหัวใจหล่นวูบ และสมองของผมก็ว่างเปล่าไปหมด

ทำไมถึงเป็นเขาไปได้!?

ผมตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว นี่เป็นการแสดงที่เขาเล่นกับผมชัด ๆ ก็เพื่อจะให้ผมยอมคุยกับเขานั่นเอง

เจียงเซวียนเคยบอกว่า ถ้าผมไม่ยอมคุยกับพวกเขา พวกเขาก็หาเรื่องผมได้ยาก แต่ทันทีที่ผมเอ่ยปาก ผมก็จะถูกพวกมันลากตัวไป

ผีผู้ชายตนนี้ยิ้มอย่างลำพองใจ ผิวหนังที่ตายแล้วบนใบหน้าก็หลุดร่วงลงมาเป็นแผ่น ๆ ตามรอยยิ้มของเขา จนผมเกือบจะทนไม่ไหวจนต้องอาเจียนออกมา

ผมเผลอจะไปคว้าดาบพยัคฆ์ แต่มันกลับมาขวางระหว่างผมกับมุมห้อง ทำให้ผมเดินต่อไม่ได้เลย

แม่งเอ๊ย