เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตำรวจหนุ่มเสี่ยวหวังถูกยั่วจนหัวเราะด้วยความโมโห เขาชี้ไปทางโม่เฟิง ก่อนจะชี้ไปยังเสียงร้องไห้โวยวายที่ดังขึ้นเรื่อย ๆ นอกประตู
“แค่นายเนี่ยนะ? น้ำหนึ่งแก้ว กระดาษหนึ่งแผ่น? คิดว่าตัวเองเป็นเทพเซียนหรือไง ถึงจะเสกถั่วเป็นทหารได้?”
โม่เฟิงไม่สนใจคำยั่วยุของเขา สมองกำลังทำงานด้วยความเร็วสูง แยกฉากความวุ่นวายนอกประตูออกเป็นข้อมูลเย็นชาเรียงกันทีละบรรทัด
[เป้าหมาย: ระบบสามีภรรยาที่ควบคุมไม่ได้]
[บุคคลเพศหญิง: ระดับอารมณ์พุ่งถึง 110% แล้ว เรียกใช้สคริปต์ “ทำร้ายตัวเอง” มีเจตนาเพิ่มระดับความเสี่ยงของระบบ เพื่อยึดอำนาจควบคุมมาโดยฝืนกำลัง]
[บุคคลเพศชาย: เข้าสู่โหมดหลีกเลี่ยง “พลังงานต่ำ” อัตราการใช้งานหน่วยประมวลผลต่ำกว่า 20% ไม่สามารถดำเนินคำสั่งแสดงอารมณ์ที่มีประสิทธิผลได้]
[การแทรกแซงจากภายนอก (ตำรวจจาง): ใช้แพตช์ “การเกลี้ยกล่อมด้วยวาจา” ซึ่งได้รับการพิสูจน์แล้วว่าไร้ผล]
ข้อสรุป: ต้องนำ “คำสั่งขัดจังหวะ” จากภายนอกที่ไม่อิงตรรกะเข้ามา เพื่อบังคับรีสตาร์ตโพรโทคอลการสื่อสารของทั้งคู่
“คุณตำรวจ ผมต้องการอุปกรณ์”