เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 283 ไปหาเขา
“แค่นี้เองเหรอ” ฟ่านหงอี้ไม่เชื่อว่าเรื่องมันจะเรียบง่ายขนาดนี้ จนทำให้สวี่หนิงไม่มีหน้ากลับไปเจอฉีเซี่ย “นายปิดบังอะไรไว้หรือเปล่า”
สวี่หนิงลังเลอยู่นานมากกว่าจะเอ่ยปากออกมาอย่างยากลำบาก “เธอถ่ายฉันออกมาเหมือนพวกโรคจิต... ฉันไม่มีหน้าไปเจอใครแล้วจริง ๆ”
ฟ่านหงอี้ “เหมือนพวกโรคจิตยังไง นายไปดมเสื้อผ้าเธอมาเหรอ คงไม่ใช่หรอกนะ นายดมจริงดิ”
ฟ่านหงอี้คิดไม่ถึงว่าสวี่หนิงจะโรคจิตขนาดนี้จริง ๆ น้ำเสียงพลันสูงปรี๊ดขึ้นมาทันใด “นายดมเสื้อผ้าเธอจริง ๆ ด้วย! แถมยังโดนถ่ายคลิปไว้อีกเหรอ!”
สวี่หนิงยกมือปิดหน้าก่อนจะพูดเสริม “ยังแอบถ่ายเธอด้วย โดนถ่ายเก็บไว้หมดเลย ฉันไม่มีหน้ากลับไปเจอเธอแล้ว ไม่รู้ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับเธอยังไงเลย”
ทว่าฟ่านหงอี้กลับไม่คิดเช่นนั้น “ตอนนี้ใช่เวลามาคิดเรื่องจะเผชิญหน้ายังไงไหม นายทำเรื่องแบบนี้แล้วฉีเซี่ยรู้เข้า ในใจเธอไม่รู้จะกระหยิ่มยิ้มย่องขนาดไหน ต่อไปเธอต้องใช้เรื่องนี้มากุมเกมนายจนอยู่หมัดแน่”
สวี่หนิงหงุดหงิดจนขยี้ผมเผ้าตัวเองยุ่งเหยิง ใบหน้าก็ดูซูบเซียวโรยราลงไปมาก คนที่ห่วงหน้าตาอย่างองค์หญิง พอโดนคนถ่ายภาพที่น่าขายหน้าขนาดนี้ไว้ได้ เขาก็รู้สึกอับอายจนแทบเข้าสังคมไม่ได้ ตอนนี้แค่อยากจะมุดหัวซ่อนตัวเท่านั้น “ฉันไม่ได้กลัวเธอมากุมเกม แต่ฉันรู้สึกเสียหน้า กลัวเธอจะหัวเราะเยาะฉันต่างหาก”