ตอนที่ 231 คิดซะว่าเลียฝาโยเกิร์ตแล้วกัน

ตอนที่ 231 คิดซะว่าเลียฝาโยเกิร์ตแล้วกัน

ผู้กำกับหลัวอ่านบทบรรยายฉากนี้จบ ฉีเซี่ยก็ยังไม่ยอมแพ้ ถามขึ้นมาประโยคหนึ่ง “ฉากนี้ก็ต้องเล่นด้วยเหรอคะ”

“ต้องเล่นสิครับ นี่เป็นฉากเด็ดเลยนะ” เซิ่งจิ่นเอ่ยรับคำ

ฉีเซี่ยอายแทบอยากจะมุดดินหนี เธอหันไปมองสวี่หนิงแวบหนึ่ง สวี่หนิงที่เมื่อครู่ยังส่งเสียงแซวอยู่ ตอนนี้ก็เขินจนแอบอยู่หลังบทละคร โผล่มาแค่หัวทุย ๆ ที่ปกคลุมด้วยเส้นผมฟูฟ่อง

เขาก็เขินด้วยเหรอ พอเห็นสวี่หนิงก็เขินจัดเหมือนกัน ฉีเซี่ยก็รู้สึกสมดุลในใจขึ้นมาชั่วพริบตา ความเห่อร้อนแดงบนใบหน้าจางหายไปเกินครึ่ง

เวลาแบบนี้ ใครอายมากกว่าคนนั้นก็เคอะเขิน ฉีเซี่ยโตกว่าสวี่หนิง ไม่ว่าจะพูดยังไง ก็ควรจะนิ่งกว่าเขาถึงจะถูก

ก็แค่เล่นฉากติดเรตไม่ใช่หรือไง เล่นสิ ใครกลัวใครกัน