กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 230 บทพูดที่กระดากปากจะเอ่ย
ทีแรกสวี่หนิงยังไม่ยอม เอ่ยถามเซิ่งจิ่นกับคนอื่น ๆ ด้วยความสงสัย “บทพวกนี้ของผมไม่ใช่กวนเหม่ยโหรวเป็นคนพูดเหรอครับ”
เซิ่งจิ่น “เป็นกวนเหม่ยโหรวพูดจริง ๆ แต่นางเอกไม่รู้ไง ในการมองเห็นของนางเอก คำพูดพวกนี้ล้วนมาจากปากคุณทั้งนั้น”
ทั้งสองคนไม่มีใครรอดพ้น ต่างต่อบทอันน่าอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนีไปพร้อมกับความกระอักกระอ่วนใจ
“สามี จุ๊บ ๆ วันนี้ดูไลฟ์สดของคุณแล้ว ฉันก็...” ฉีเซี่ยเห็นสองคำหลังที่เขียนว่า ‘แฉะแล้ว’ อ้าปากค้างอยู่หลายหนก็ไม่อาจเปล่งเสียงออกมาได้ เธอมองไปยังอวี้ซือด้วยความเหลือเชื่อ ท่านนักเขียนบทผู้เก็บตัวจนวันหนึ่งพูดไม่ถึงสามประโยคคนนั้น
อวี้ซือไม่ได้มองเธอ หลบอยู่หลังจอคอมพิวเตอร์พลางเคาะแป้นพิมพ์อย่างขะมักเขม้น ดูท่าทางยุ่งเป็นอย่างยิ่ง