กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 167 ชั้นใต้ดินหนึ่ง
“นางซ่อนตัวอยู่ในร่างชายชรามานานมากแล้ว เจ้ากลับพิเศษมากจนดึงดูดนางไปได้ทันทีที่ไปถึง แถมยังประมาทเลินเล่อเสียจริง รู้ทั้งรู้ว่ามีปัญหาแต่ยังกล้าไปนอนอยู่ในห้องนั้นอีก!” ในคำพูดของเฟิ่งหนานซีทุกคำล้วนสื่อว่าข้าสมควรโดนแล้ว
ไป๋จิ่วหลีจิบเหล้าหนึ่งอึก ก่อนจะกดขี่ข่มเหงข้าต่อว่า “เขาก็เป็นเสียแบบนี้ บอกเขาแล้วว่าการเผาภาพต้องเผาให้สะอาดหมดจด พอทำเสร็จก็ดันไปหาเรื่องรดน้ำใส่!”
“ข้าจะไปรู้ได้ยังไงว่าคุณนายถังจะบุกเข้ามากะทันหัน!” ข้าแย้งกลับไป