กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 166 หนอนศพ
ผมมองดูนางด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะหันกลับไปมองในถังขยะ “เจ้าไม่เห็นเสมหะสีดำหรือ?”
“ไม่เห็นนะ มีเพียงกระดาษทิชชู่กับขวดยาเท่านั้น”
“แค่ก แค่ก แค่ก—” ผมไอออกมาอีกระลอก แล้วบ้วนเสมหะสีดำออกมาหนึ่งคำ
นางชะโงกหน้ามาดูแวบหนึ่ง ก่อนยิ้มแล้วกล่าวว่า “ก็น้ำลายของเจ้าเองนั่นแหละ เจ้าไข้ขึ้นจนสมองเบลอไปแล้วหรือ?”
แต่ในสายตาผม มันจะเป็นเสมหะสีดำไปได้อย่างไรกัน?
“ไม่เป็นไรแล้ว ล้างท้อง (น้ำเกลือ) เสร็จแล้วก็กลับโรงแรมเถอะ”