กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 93 คิดว่าน้อยไปเหรอ?
“คุณบอกเขาไปว่าผมเดินไม่ได้ ไปหาคนไม่ได้”
“โทรเอาได้นี่” ไป๋จิ่วหลีมองสำรวจผมอย่างสงสัย
“ในเมื่อคุณไม่ยอมพูด งั้นก็ช่างเถอะ ค่อย ๆ ตายไปแบบนี้แหละ!” พูดจบเธอก็หันหลังเดินออกจากห้องไป
หรงจิ่นลอยมาตรงหน้าผม “เดี๋ยวฉันไปส่งข่าวให้เอง” เทียบกับไป๋หลิวหลีแล้วอ่อนโยนกว่ามาก
“ไม่ต้องหรอก จริงสิ ตอนนี้ฟื้นตัวหรือยัง ไป๋จิ่วหลีลงมือหนักมากเลยใช่ไหม” ผมมองสำรวจหรงจิ่น มันตายอย่างน่าอนาถขนาดนั้น ถ้าต้องมาวิญญาณสลายอีกรอบคงเป็นบาปกรรมของผมแน่