กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 92 หัวทึ่ม
ได้ยินดังนั้นผมก็หันไปมองเฟิ่งหนานซีแวบหนึ่ง เธอเองก็ประหลาดใจมากเช่นกัน ไม่คิดเลยว่าเวลาจะผ่านมานานขนาดนี้ แต่สิ่งที่ทำให้ผมตกใจยิ่งกว่าคือการมีอยู่ของเหออีเจิ้ง!
ให้ตายสิ! นับเวลาก็ปาเข้าไปแปดเก้าร้อยปีถึงหนึ่งพันปีแล้ว
พอคิดถึงตรงนี้ ฝ่ามือผมก็ชุ่มเหงื่อขึ้นมาทันที!
สำหรับเฒ่าสวีตรงหน้านี้ ผมก็รู้สึกนับถือมาก แค่มองดูก็บอกได้ละเอียดขนาดนี้แล้ว
“พ่อหนุ่ม เธอคิดจะปล่อยเท่าไหร่” เฒ่าสวีมองผมด้วยสายตาล้ำลึก