ตอนที่ 236 ชะตากรรมของอาวุธเทพ

ตอนที่ 236 ชะตากรรมของอาวุธเทพ

บนดาดฟ้าตึกร้าง เงาร่างสองสายปะทะสลับกันรวดเร็วจนเกิดรอยคมดาบวาดผ่าน ท่ามกลางเสียงหวีดหวิวของสายลม

ทว่า ผ่านไปเพียงไม่ถึงสามนาที ทั้งสองฝ่ายก็หยุดมือลง

ลู่หรานถูกไล่ต้อนจนมุมอยู่ตรงหัวมุมราวระเบียงดาดฟ้า เขาทรุดนั่งลงกับพื้น ยื่นสองมือกุมหัวเอาไว้ "แบะ~"

เติ้งอวี้เซียงยืนอยู่เบื้องหน้าลู่หราน เธอขยับก้าวพลางก้มมองลูกแพะน้อยที่กำลังร้องขอความเมตตา พลางเอ่ยแซวปนหัวเราะว่า "เสี่ยวลู่หราน นายแกล้งยอมแพ้ดื้อๆ แบบนี้เลยเหรอ"

ลู่หรานส่ายหัวเป็นพัลวัน "แบะ"

เติ้งอวี้เซียงอดไม่ได้ที่จะใจอ่อนยวบ เธอถลึงตาใส่ลู่หรานด้วยความระคนเอ็นดูปนหมั่นไส้ ก่อนจะหันหลังเดินเลี่ยงไปอีกทาง

ลู่หรานลอบถอนหายใจยาวอย่างโล่ง อกในทันที เฮ้อ... รอดพ้นวิกฤตแล้ว

เขาทิ้งตัวนอนแผ่อย่างหมดสภาพ แผ่นหลังพิงราวระเบียงหิน รู้สึกราวกับว่าเพิ่งพ้นขีดอันตรายมาได้อย่างหวุดหวิด

ข้างๆ กันนั้น เติ้งอวี้เซียงเก็บดาบจั่นเยี่ยพาดหลังพลางทอดสายตามองออกไปไกลอีกครั้ง