ตอนที่ 158 ขอบเขตแม่น้ำใหญ่! การตระหนักรู้ริมฝั่งน้ำอู่เลี่ย

ตอนที่ 158 ขอบเขตแม่น้ำใหญ่! การตระหนักรู้ริมฝั่งน้ำอู่เลี่ย

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ริมแม่น้ำอู่เลี่ย

บนดาดฟ้าตึกร้าง ปรากฏเงาร่างสองสายและรอยคมดาบวาดพาดผ่าน

"เบาหน่อยสิ เฮ้! เพลาๆ มือหน่อยได้ไหม!" ลู่หรานร้องโวยวาย หมอกเซียนใต้ฝ่าเท้าพวยพุ่ง ร่างเคลื่อนย้ายหลบหลีกอย่างรวดเร็ว

ทว่าสาวกสายลมเหนือกลับตามติดราวกับเจ้ากรรมนายเวร พุ่งเข้าพัวพันกับลู่หรานอีกครั้ง

ไม่ว่าลู่หรานจะหนีไปที่ใด ก็มักจะมีฝันร้ายเข้าปกคลุมตัวเขาเสมอ

"เคร้ง!"

ดาบเซี่ยกวงและมีดสายลมปะทะกันอย่างจัง เสียงเหล็กกระทบกันดังแสบแก้วหู

ลู่หรานรู้สึกเพียงง่ามมือชาหนึบ อดพึมพำออกไปไม่ได้ว่า

"ตอนหลอกล่อให้ฉันยอมออกมาล่ะก็ พูดจาซะอ่อนหวานเชียวนะ! พอเจอหน้ากันก็จะเอาให้ตายเลยหรือไง?"