ตอนที่ 157 วิชามารอันพิสดารและความเท่ในคราบเย่เม่ย

ตอนที่ 157 วิชามารอันพิสดารและความเท่ในคราบเย่เม่ย

แพะเซียนสัมผัสได้ว่า ลู่หรานตื่นเต้นและเฝ้ารอคอยให้วันนี้มาถึงอย่างแท้จริง

ทว่า ท่านเทพเจ้าก็ยังเอ่ยเตือนสติลู่หรานอยู่สองสามคำ

แม้ว่าท้องฟ้าจะมืดลงแล้ว และที่นี่จะเป็นพื้นที่รกร้างไร้ผู้คน อีกทั้งหมู่บ้านจัดสรรก็ถูกทิ้งร้างไปนานแล้ว แต่ท่านแพะเซียนก็ยังหวังว่าลู่หรานจะดำเนินการอย่างระมัดระวัง

ลู่หรานเชื่อฟังแต่โดยดี เขาข่มความรู้สึกกระตือรือร้นที่อยากจะลิ้มลองไว้ในใจ รีบเก็บดาบคู่ขึ้นมาแล้วเอ่ยลาผู้เป็นพ่อที่ล่วงลับ

หลังจากกลับมาถึงบ้าน ลู่หรานก็ตรงดิ่งไปที่หน้าศาลเทพทันทีและนั่งขัดสมาธิ

ภายใต้การนำทางของท่านแพะเซียน ลู่หรานไม่ได้หลับใหล แต่เขากลับเข้ามาอยู่ในโลกแห่งจิตวิญญาณ และยืนอยู่ต่อหน้ารูปสลักปีศาจเย่เม่ย

"เย่เม่ย" ลู่หรานพึมพำในปาก

เย่เม่ยของฉัน

เขาก้มหน้ามองรูปสลักปีศาจขนาดมหึมา สีหน้ายิ่งทวีความตื่นเต้นขึ้นเรื่อยๆ