ตอนที่ 86 เดินทางไกล

ตอนที่ 86 เดินทางไกล

ในยามที่ลู่หรานเปิดใช้งานวิชาเทพ·เนตรภพมรณะ หัวใจของเขาพลอยเต้นระทึกด้วยความประหม่า

เขาเบิกนัยน์ตาเรียวขวางอันมืดมนเยือกเย็น ค่อย ๆ กวาดมองไปรอบตัวอย่างระมัดระวัง

พ่อของเขาจากไปนานแล้ว ย่อมไม่มีทางมีวิญญาณหลงเหลืออยู่

นับว่าโชคดีที่ทุกซอกมุมในระยะสายตาของลู่หราน ไม่มีดวงวิญญาณดวงใดปรากฏขึ้นเลย

เมืองอวี่เซียงในวันขึ้นสิบค่ำตามปฏิทินจันทรคติยังถือว่าค่อนข้างปลอดภัย

แต่หากถึงวันสิบห้าค่ำเมื่อไหร่ ก็ยากจะรับประกันได้

เสียงส่งผ่านทางจิตดังขึ้นแผ่วเบา

"เมื่อเห็นบ่อยเข้า ก็จะชินไปเอง"

ลู่หรานเงียบไป ไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ