ตอนที่ 38 สัมผัสมารและคืนสิบห้าค่ำเดือนเจ็ด

ตอนที่ 38 สัมผัสมารและคืนสิบห้าค่ำเดือนเจ็ด

การนอนหลับครั้งนี้ของลู่หรานเรียกได้ว่ายาวนานจนลืมวันลืมคืน

กว่าเขาจะปรือตาที่ยังสะลึมสะลือขึ้นมา ท้องฟ้าภายนอกก็มืดสนิทกลายเป็นยามดึกสงัดแล้ว

"อือ..."

ลู่หรานใช้มือข้างหนึ่งยันเตียงพยุงตัวลุกขึ้นนั่ง พลางรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว

เขาเหลือบมองนาฬิกาบนผนังตามสัญชาตญาณ ทว่าภายในห้องกลับมืดมิดจนมองไม่เห็นอะไรเลย

ถึงแม้จะมีแสงจันทร์สาดส่องลงมาตรงขอบหน้าต่าง แต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้เขามองเห็นอะไรชัดเจนขึ้นสักเท่าไร

ลู่หรานขยับตัวเล็กน้อย ความทรงจำในความฝันเริ่มหลั่งไหลเข้ามาในหัวทีละน้อย

ชั่วพริบตาเดียว เขาก็ตาสว่างและกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที!

เห็นได้ชัดว่า ตลอดระยะเวลา ยี่สิบเอ็ด วันที่ผ่านมากับช่วงเวลาที่เขาออกล่า สุนัขชั่วร้าย ช่วยให้เขาประสบความสำเร็จในขั้นแรกแล้ว!