ตอนที่ 32 โอกาสพิเศษในคืนสิบห้าค่ำเดือนเจ็ด

ตอนที่ 32 โอกาสพิเศษในคืนสิบห้าค่ำเดือนเจ็ด

ที่ลานกีฬา... ณ จุดนัดพบเดิม

เจียงรู่อี้มองลู่หรานที่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาหาด้วยความสงสัย ก่อนจะถามขึ้นว่า "รีบร้อนอะไรขนาดนั้นคะ"

ลู่หรานทำท่าทางลับๆ ล่อๆ รีบขยับไปหลบข้างหลังของโฉมงามเจียง พลางชะเง้อคอมองไปทางประตูโรงเรียน

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครไล่ตามมาแล้ว เขาถึงได้ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก "ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่ซ้อมวิ่งตอนเช้าน่ะ"

"พี่ลู่ ยินดีด้วยนะ!" เติ้งอวี้ถังที่ยืนอยู่ข้างๆ กำหมัดแน่นแล้วยื่นส่งเข้ามาทักทาย "คว้าที่หนึ่งมาครองจนได้"

ลู่หรานยื่นหมัดไปชนกับเติ้งอวี้ถังเบาๆ "ยินดีด้วยเหมือนกัน นายเองก็เกือบจะติดสิบอันดับแรกแล้ว"

เจียงรู่อี้มองเพื่อนร่วมทีมทั้งสองคนแล้วพูดปนรอยยิ้ม "คะแนนของพวกเราทุกคนดีมากเลยค่ะ เถียนเถียนกับอวี้ถังได้อันดับสิบสองร่วมกันด้วย"

ทว่าผิดคาด เติ้งอวี้ถังกลับไม่ได้มีท่าทีดีใจอย่างที่ควรจะเป็น เขาเอ่ยเสียงอ่อย "ฉันรู้สึกละอายใจน่ะ"

เมื่อเห็นปฏิกิริยาแบบนั้น ลู่หรานก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย