ตอนที่ 31 สิบเอ็ดเก้าคะแนนหายไปไหนนะ

ตอนที่ 31 สิบเอ็ดเก้าคะแนนหายไปไหนนะ

วันเวลาที่ต้องกักตัวอยู่แต่ในบ้านผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เวลาล่วงเลยมาถึงช่วงเช้าตรู่ของวันที่สิบเก้า เดือนหก ตามปฏิทินจันทรคติ

ภายในหมู่บ้านยวี่เซี่ยงเจียหยวน ร่างโปร่งเพรียวร่างหนึ่งเดินออกมาจากตึกพักอาศัย

"ในที่สุดฟ้าก็เปิดเสียที"

ลู่หรานเงยหน้าขึ้นมองดวงตะวันเจิดจ้าบนท้องฟ้าโปร่ง พลางหรี่ตาลงโดยไม่รู้ตัว

วันนี้เป็นวันประกาศยกเลิกการกักตัว ซึ่งหมายความว่าภัยพิบัติได้ผ่านพ้นไปแล้ว

ทว่าผลกระทบจากการรุกรานของพวกมารปีศาจยังคงตามหลอกหลอนโลกใบนี้ และไม่มีทางที่จะเลือนหายไปในทันที

สิ่งที่เห็นได้ชัดเจนคือ ผู้รอดชีวิตทุกคนต่างกำลังพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อขับไล่ความหม่นหมองในใจออกไป

ลู่หรานยืนอยู่ตรงประตูทางเข้าตึก เพียงเท่านี้ก็เห็นผู้คนหลายคนกำลังเดินเล่น จูงสุนัข และหยอกล้อกับนกเลี้ยงแล้ว