เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 358
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไร ด้านนอกห้องก็มีเสียงเคาะประตูอย่างระมัดระวังดังขึ้น พร้อมกับเสียงของเจียงหลีที่กดให้เบาลง
"เหวินเฉิน? อาเหลย? พวกคุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม?"
"พ่อ แม่ พวกคุณกลับไปดูชีจินที่ห้องก่อนนะคะ เดี๋ยวฉันเข้าไปดูเอง"
ประตูถูกผลักเปิดออกอย่างแผ่วเบาเพียงช่องเล็ก ๆ
เจียงหลีถือชามน้ำแก้เมาอุ่น ๆ ที่มีไอร้อนลอยกรุ่นเดินเข้ามา ภาพที่เห็นตรงหน้าทำให้หัวใจของเธอพลันบีบรัด
กลิ่นเหล้าฉุนกึกพุ่งเข้าปะทะใบหน้า สามีของเธอฟุบอยู่บนโต๊ะอย่างหมดสภาพ ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย เสื้อบริเวณหน้าอกเปียกชุ่มเป็นวงกว้าง
ส่วนเหลยไป่เหลียงนั่งนิ่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ดวงตาบวมแดงทั้งสองข้าง สายตาเหม่อลอยจับจ้องกำแพง รอยคราบน้ำตาบนแก้มยังไม่ทันแห้ง
เจียงหลีถอนหายใจเบา ๆ วางชามน้ำแก้เมาลง ก่อนจะรีบเดินไปข้างกายซูเหวินเฉิน
เธอลองใช้มือแตะหน้าผากของเขาก่อน อุณหภูมิเย็นเฉียบจนแทบไม่มีไออุ่น