เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 292
หลังจากซูเหวินเฉินเดินตามชายชราเข้าไปในห้องทำงาน ชายชราก็ยกแก้วเคลือบอีนาเมลขึ้นจิบชา
"ว่ามาสิ!"
"คราวนี้นายคิดจะขออะไรกลับไปอีกล่ะ ฉันขอฟังก่อนว่าจะอนุมัติได้หรือเปล่า!"
ซูเหวินเฉินรู้สึกกระดากอายอยู่บ้าง แต่ก็ยังอธิบายออกไป
"หัวหน้าครับ ผมรู้สึกว่าครั้งนี้บุคลากรหลักด้านเทคนิคจากทั่วประเทศเดินทางมาที่ฟาร์มของเรา เพียงเพื่อเรียนรู้เทคนิคการเลี้ยง***โดยเฉพาะ แบบนี้ออกจะสิ้นเปลืองเกินไปหน่อยครับ"
"ลองคิดดูสิครับ ด้วยความสำคัญที่หน่วยงานต่าง ๆ ให้กับการส่งเสริมการเลี้ยงหมูขาวในตอนนี้ คนที่แต่ละหน่วยงานส่งมาได้ย่อมเป็นบุคลากรชั้นยอดของหน่วยงานทั้งนั้น"
"คนมากมายมารวมตัวกันทั้งที แต่กลับได้เรียนรู้เพียงเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เกี่ยวข้องกับ***เท่านั้น แบบนี้ไม่สิ้นเปลืองเกินไปหน่อยหรือครับ"
เมื่อเห็นชายชราเลิกคิ้ว ซูเหวินเฉินก็รีบอธิบายต่อทันที
"หัวหน้าครับ ผมมีความคิดอยู่อย่างหนึ่ง ไม่ทราบว่าจะได้ไหม เราถือโอกาสนี้จัดตั้งที่นี่ให้เป็นฐานฝึกอบรมและแลกเปลี่ยนความรู้ด้านเทคโนโลยีการปศุสัตว์โดยตรงเลยครับ"