เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 262
เมื่อเห็นว่าจางเจิ้นหวายังไม่มีแนวทางที่ชัดเจนสำหรับแผนงานในระยะต่อไป ซูเหวินเฉินจึงเอ่ยขึ้นโดยตรง
"ในเมื่อฟาร์มไก่ติดขัดและยังไม่มีความคืบหน้าในตอนนี้ ผมคิดว่าปีหน้าเราควรแบ่งกำลังส่วนหนึ่งของฟาร์มใหญ่ให้กับฟาร์มสุกร เพื่อผลักดันการพัฒนาอุตสาหกรรมการเลี้ยงสุกรของฟาร์มเรา"
"ส่วนฟาร์มไก่ พวกคุณลองหาทางแก้ปัญหาจากด้านการขนส่งดูด้วย ลองไปสอบถามโรงงานผลิตกระดาษลังว่า มีถาดไข่ที่ขึ้นรูปจากเยื่อกระดาษโดยตรงหรือไม่"
"ถ้าไม่มีก็ลองให้ฝ่ายการค้าต่างประเทศสอบถามดูว่า หากนำเข้าเครื่องจักรขึ้นรูปถาดไข่จากเยื่อกระดาษแบบที่ต่างประเทศใช้ จะต้องใช้เงินตราต่างประเทศเท่าไร ถ้าราคาไม่แพง เราก็ช่วยยื่นเรื่องขอเครื่องจักรสักชุดให้โรงงานผลิตกระดาษลังได้"
"แต่ถ้าราคาแพงเกินไปก็ช่างเถอะ"
ซูเหวินเฉินเองก็ไม่รู้แน่ชัดว่า ถาดไข่ที่ขึ้นรูปจากเยื่อกระดาษโดยตรงเริ่มแพร่หลายตั้งแต่เมื่อไร
แต่คาดว่าในตอนนี้คงยังไม่แพร่หลาย เพราะแม้แต่ฟาร์มไก่ของพวกเขาซึ่งเป็นอุตสาหกรรมเลี้ยงไก่ที่ใหญ่ที่สุดในท้องถิ่น รถของสหกรณ์จัดหาและจำหน่ายที่มารับไข่ไก่ก็ยังใช้ฟางรองในเข่งใส่ไข่เหมือนเดิม
วิธีนี้ใช้ขนส่งระยะใกล้ได้ดีทีเดียว อัตราความเสียหายถือว่าไม่สูงนัก
แน่นอนว่าเหตุผลสำคัญคือเป็นการขนส่งระยะใกล้ โดยปกติไข่จะถูกขนออกจากฟาร์มของพวกเขาในช่วงเช้า แล้วส่งไปยังโรงอาหารของโรงงานต่าง ๆ ในช่วงบ่าย หรือไม่ก็วางขายตามชั้นวางของสหกรณ์จัดหาและจำหน่าย