เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 227
ซูเหวินเฉินรู้สึกซาบซึ้งใจอยู่ไม่น้อยเมื่อได้ฟังคำพูดของอดีตผู้บังคับบัญชา
ตอนแรกที่เขาเข้าหาเลขาธิการหลี่ ก็เพียงเพราะต้องการหาผู้มีอิทธิพลระดับเมืองมาเป็นที่พึ่งพิงอย่างไรเสียตอนนั้นเขาเพิ่งก้าวออกมาจากกองการผลิตได้ไม่นาน
แต่ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าเลขาธิการหลี่ปฏิบัติต่อเขาในฐานะคนรุ่นหลังคนหนึ่งแล้ว ไม่ใช่แค่ความสัมพันธ์ระหว่างผู้บังคับบัญชากับลูกน้องอีกต่อไป
เพราะใครกันจะพูดกับลูกน้องว่าอยากทำงานอะไรก็เลือกได้ตามใจ?
ปกติแล้วก็มีแต่จัดสรรงานให้โดยตรง อีกทั้งงานที่องค์กรเป็นผู้จัดให้ จะให้คุณปฏิเสธได้อย่างไร?
จะบอกว่าไม่ทำเสียอย่างนั้นหรือ?
ถ้าอย่างนั้นคงต้องเตรียมตัวไปปลูกผักทำไร่ในฟาร์มแล้วกระมัง
ตอนนี้ภายในใจของซูเหวินเฉินกำลังต่อสู้กันอย่างหนัก พูดตามตรงว่าเขาเองก็อยากไปอยู่เหมือนกัน
เพราะถึงแม้ตอนนี้พื้นที่แห่งนั้นจะยากจน แต่การที่ทุกอย่างยังเป็นเหมือนกระดาษเปล่า ก็ยิ่งเหมาะแก่การลงมือสร้างสรรค์ผลงาน