เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 202
เมื่อเห็นว่าหลี่จื้อหมินสนใจเรื่องนี้
ซูเหวินเฉินก็รู้สึกยินดีไม่น้อย เพราะนั่นหมายความว่าพวกเขาจะสามารถจัดหาหญ้าอาหารสัตว์คุณภาพดีจำนวนมากได้อย่างสะดวกขึ้น
เมื่อนำมาผสมกับอาหารสัตว์ที่มีอยู่ในท้องถิ่น ทั้งหญ้า ใบไม้ รำข้าวสาลี และส่วนผสมอื่น ๆ อีกหลายชนิด
ขนาดการเพาะเลี้ยงกระต่ายเอาหนังติดขนก็คงขยายใหญ่ได้มากกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้เสียอีก
แน่นอนว่าเรื่องนี้ยังขึ้นอยู่กับว่าจะพัฒนาไปในทิศทางไหนต่อจากนี้ อย่างไรเสียเรื่องบางอย่างก็ไม่อาจคาดการณ์ได้ทั้งหมด
แต่โดยรวมแล้วถือเป็นเรื่องดี เพราะเดิมทีเขาไม่ได้คิดจะทุ่มเทความสนใจให้กับอุตสาหกรรมกระต่ายเอาหนังติดขนมากนัก
ถึงขั้นว่าหากไม่ใช่เพราะต้องการช่วยเจียงหลีสักหน่อย ฟาร์มของพวกเขาก็อาจไม่ได้เลือกอุตสาหกรรมนี้เป็นอย่างแรกด้วยซ้ำ แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้ว บางทีอุตสาหกรรมนี้ก็อาจมีโอกาสเติบโตได้ไม่น้อย
อย่างไรก็ตาม ต่อให้ขยายกิจการได้ใหญ่โตเพียงใด ก็คงยังเทียบกับการเลี้ยงหมูไม่ได้
เพราะในประเทศของพวกเขา เนื้อหมูเป็นแหล่งอาหารประเภทเนื้อสัตว์ที่ประชาชนบริโภคกันมากที่สุด