เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 201
เมื่อได้ยินอีกฝ่ายพูดอย่างหนักแน่นมั่นใจ ซูเหวินเฉินก็แกะเปลือกไข่ไก่ออกมาฟองหนึ่งเช่นกัน
หลังจากกัดเข้าไปคำหนึ่ง
เขากลับพบว่ามันมีกลิ่นอายของอาหารทะเลจาง ๆ อย่างไม่น่าเชื่อ ถึงกับกินไข่ไก่แล้วได้รสชาติคล้ายอาหารทะเล แม้รสชาติจะไม่ได้เข้มข้นนัก แต่ก็ทำให้เขาประหลาดใจอยู่ไม่น้อย
ซูเหวินเฉินหยิบหมั่นโถวต้นเจี่ยนเผิงจากเข่งนึ่งขึ้นมาอีกลูก หักออกมาชิ้นเล็ก ๆ แล้วลองชิมดู เป็นไปตามคาด หมั่นโถวลูกนี้มีกลิ่นรสเค็มฝาดของด่างค่อนข้างแรง เข้มข้นกว่าไข่ไก่มาก รสชาติเองก็ไม่ได้อร่อยสักเท่าไร
ส่วนสาเหตุที่ไข่ไก่มีกลิ่นอาหารทะเลจาง ๆ ก็คงเป็นเพราะแม่ไก่กินหญ้าต้นเจี่ยนเผิงชนิดนี้เข้าไปมาก จนสารบางอย่างสะสมอยู่ในระบบสืบพันธุ์ของพวกมันเป็นจำนวนมาก
อย่างไรก็ตาม หลังผ่านการกรองภายในร่างกายของแม่ไก่แล้ว รสชาติของไข่ไก่จึงอ่อนกว่าหมั่นโถวที่ผสมหญ้าชนิดนี้ลงไปโดยตรงมากอย่างเห็นได้ชัด
หลี่จื้อหมินมองซูเหวินเฉินด้วยความคาดหวัง ก่อนเอ่ยขึ้น
"ไก่พันธุ์พื้นเมืองของพวกเรา ข้อดีอย่างอื่นก็มีอยู่ แต่มีข้อเสียใหญ่หลวงอยู่ข้อหนึ่ง คือวงจรการออกไข่สั้น จำนวนไข่ที่ออกมาก็ไม่ดีนัก หลายวันถึงจะออกไข่ได้สักฟอง ก่อนหน้านี้ตอนที่ผมสอบถามข้อมูล ได้ยินมาว่าไก่สายพันธุ์ใหม่ของฟาร์มพวกคุณออกไข่ได้วันละสองฟองหรือครับ"
"น้องชายซู คุณคิดว่าพวกเราจะนำไก่สายพันธุ์ใหม่ของพวกคุณเข้ามาทดลองเลี้ยงได้ไหม"