กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 136
คำพูดนี้ของซูเหวินเฉินเอ่ยออก
มาทำให้หลายคนเงียบไปชั่วขณะ
เฝิงกั๋วเหลียงขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางเอ่ยขึ้น
"เวลานี้กระชั้นชิดเกินไปหน่อย ยังไงเสียการเกี่ยวข้าวก็ต้องกินเวลาตั้งเดือนกว่าไม่ใช่หรือ!"
"ผมว่าต่อให้การเกี่ยวข้าวสิ้นสุดลงไปแล้วอีกยี่สิบกว่าวัน แค่สร้างโรงเรือนไก่รักษาความอบอุ่นสักหลังยังลำบากเลย นับประสาอะไรที่เราจะต้องสร้างมากกว่าสามหลังล่ะ!"
มีเพียงเหมียวหย่วนที่ได้ยินคำนี้แล้วพยักหน้าเช่นกัน
"หลัก ๆ คือตอนนี้ทุกคนกำลังยุ่งกับการเกี่ยวข้าว เป็นไปไม่ได้ที่จะมีคนว่างมาคอยช่วยเหลือพวกเราหรอก"
"ยังไงเสียทางเราก็ไม่ได้เหมือนกับในเมือง ที่มีพวกหนุ่มสาวกลุ่มใหญ่ว่างเดินเพ่นพ่านไปวัน ๆ เสียหน่อย"
เมื่อซูเหวินเฉินได้ยินดังนั้น ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมา