บทที่ 23

บทที่ 23

หลังจากกลับมาถึงคอมมูนแล้ว

ซูเหวินเฉินอาศัยความทรงจำ เดินไปยังสถานที่ที่ใช้แลกเปลี่ยนสิ่งของกันแบบลับๆ ในคอมมูน แล้วเอื้อมมือไปเคาะประตู

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

"จวงหลิน อยู่บ้านไหม"

"ใครวะเนี่ย กลางวันแสกๆ มาหาถึงบ้าน!" ไม่นานนักชายหนุ่มผิวคล้ำคนหนึ่งก็หาวหวอดๆ แล้วเปิดประตูออก

"อาเฉิน นายมาทำอะไรเนี่ย พ่อของนายไม่ใช่ว่าไม่ให้แกมาเล่นกับพวกเราแล้วหรอกเรอะ"

"เข้าไปคุยข้างในก่อน!" พูดจบร่างของซูเหวินเฉินก็พุ่งพรวดนำเข้าไปก่อนทันที

ภายในห้องไม่ได้กว้างขวางนัก แต่เวลานี้กลับเต็มไปด้วยสิ่งของนานาชนิดวางเรียงรายอยู่เต็มไปหมด!

ชายหนุ่มปิดประตูใหญ่ เดินอย่างเกียจคร้านเข้าไปนั่งลงบนเตียงคัง