บทที่ 22

บทที่ 22

ตลอดทาง ซูเหวินเฉินเห็นผู้คนจำนวนมากต่างทักทายซูเหวินอิงด้วยความริเริ่ม พร้อมทั้งเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"พี่ครับ พี่เลื่อนขั้นเป็นหัวหน้าแล้วเหรอ"

"รองหัวหน้าแผนกบุคคล! แต่ว่าหัวหน้าคนเก่าอีกสองปีก็คงเกษียณแล้วล่ะ!"

"มิน่าเล่า ถึงมีคนมาทักทายพี่เยอะแยะขนาดนี้"

ซูเหวินอิงเหลือบมองน้องชายเล็กน้อย

"เมื่อเธอมีคุณค่าขึ้นมาแล้วล่ะสิ เธอจะพบว่าผู้คนที่รายล้อมรอบตัวเธอเกือบทั้งหมดล้วนเป็นคนดีทั้งสิ้น!"

เห็นได้ชัดว่าเหตุการณ์เหล่านี้ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาทำให้ซูเหวินอิงมีความรู้สึกท่วมท้นในใจมากมาย

เธอทำงานที่โรงพยาบาลอำเภอมาหลายปี มนุษยสัมพันธ์ก็ไม่ได้ถือว่าแย่ แต่บางครั้งก็มักจะมีเรื่องที่ไม่สม่ำเสมอใจเกิดขึ้นอยู่บ่อยครั้ง

แต่ทว่าตั้งแต่ที่นายอำเภอเคยมาเยือนที่นี่ครั้งหนึ่ง เธอก็ถูกย้ายไปทำงานฝ่ายบริหารในเวลาต่อมา