บทที่ 20

บทที่ 20

ซูเหวินเฉินรับเงินที่อีกฝ่ายยื่นให้มา แล้วนับดูอย่างละเอียดถี่ถ้วน

ไม่มีความคิดที่จะมองข้ามทุกอย่างเพียงเพราะอีกฝ่ายเป็นคนสวย แล้วยัดเงินใส่กระเป๋าไปทันทีแม้แต่น้อย

สำหรับซูเหวินเฉินแล้ว ผู้หญิงอะไรพวกนั้นสู้เงินไม่ได้หรอก!

หลังจากยืนยันว่าเงินไม่ขาดแม้แต่เฟินเดียวแล้ว ซูเหวินเฉินก็เก็บเงินใส่กระเป๋า "เงินไม่ผิดครับ สหาย ถ้าครั้งหน้าต้องการไข่ไก่สามารถมาหาผมได้อีกนะ!"

เจียงหลีกลอกตา ไข่ไก่แพงขนาดนี้ มีคนโง่ที่ไหนจะยังมาหาซื้อกับนายเล่า!

วันนี้ถ้าไม่ใช่เพราะต้องไปขอบคุณผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตไว้ จะมือเปล่าไปก็คงไม่เหมาะ เขาไม่มีทางซื้อไข่ไก่ที่แพงขนาดนี้หรอก

เจียงหลีตอบส่งเดชไปว่า "ถึงตอนนั้นถ้าบังคับพบกันได้ค่อยว่ากันอีกทีเถอะ!"

สายตาของอีกฝ่ายย่อมอยู่ในสายตาที่ซูเหวินเฉินสังเกตเห็นอยู่แล้ว แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจเช่นกัน ท้ายที่สุดก็อย่างที่อีกฝ่ายว่า หลังจากนี้ทั้งสองคนอาจจะไม่ได้พบกันอีกแล้วก็ได้